Explore Oz week 9 & 10 (of zo?)

Week 9&10;
Darwin, Kakadu, Katherine, Barunga, Darwin;
Zoals gezegd, in Darwin komt Jolanda weer aan boord. Nog 10 dagen en dan zit het onafhankelijk reizen erop. Op 15 Juni laat ik de auto achter in Darwin op het vliegveld voor vriend Andre die hem op 29 Juni op zal pikken voor zijn trip in het noorden van Australixeb.
.

Originale krant van 8 Augustus 1945, de dag na de bom op Heroshima, zeer indrukwekkend om dit te lezen.
.
We genieten eerst nog een beetje van de faciliteiten van Darwin, bezoeken WO II museum en doen nog wat zonsondergangen die onovertroffen blijven alvorens het vervolg van onze trip richting Kakadu National Park gaat.
.
Sunset market op Mindil Beach
.
Een uniek park met een enorme Aboriginal geschiedenis. Kakadu is een Unesco WH site vanwege het unieke karakter en de bijzondere betekenis voor de Aboriginals. Het gebied komt net uit het natte seizoen en is daardoor erg groen maar ook nog erg nat. Ook hier is het natte seizoen te laat gestopt en zijn er veel high lights niet toegankelijk door het hoge water. Wat we wel te zien krijgen is echter al meer dan de moeite waard en omdat we niet zo veel tijd meer hebben is het eigenlijk geen probleem.
.
Kakadu, groen en nat
.
De focus voor dit laatste stukje auto reis ligt echter op het Barunga Aboriginal Cultural and Sports Festival. Op weg naar Barunga belanden we in Pine Creek, een mijnwerkers stadje met ongeveer 250 inwoners. De gemiddelde Aussie outbacker is wat ze in de US een red neck noemen. Tamelijk racistisch en conservatief. Zo ook de mijnwerkers die we in de bar in Pine Creek ontmoeten, vriendelijk, open en bere racistisch naar de Aboriginals toe. Ze moeten er niets van hebben. Er zijn natuurlijk ook outbackers die er iets genuanceerder over denken, meestal zijn dat de mensen die de lagere school wel hebben afgemaakt. Anyway, het kan verkeren zo op het platteland, al naar gelang met wie je in gesprek raakt.
In Katherine belanden we om de een of andere reden weer in de kroeg, om 11 uur 's morgens, maar dat is aan het rumoer en drukte niet te merken. De drank winkels mogen pas om 2 uur 's middags open om overlast door probleem drinkers te voor komen maar de kroeg gaat al om 09.00 uur open.
Daar wordt dan ook een oogje in het zijl gehouden door de security. Als je te veel op hebt en lastig wordt, dan krijg je gewoon niet meer. Simpel en effectief. De grens ligt echter wel redelijk ver getuige de behoorlijk dronken clientxe8le zo hier en daar. Maar je maakt wel snel vrienden op deze manier.
.
 Tja, wat kan ik hier nog aan toe voegen......
.
Barunga is een gesloten Aboriginal Community, 80 km ten zuid oosten van Katherine. Aboriginal communities mag je als blanke normaal gesproken niet bezoeken zonder permit en een permit krijg je niet zonder goede aanleiding. Dit festival is dus een mooie gelegenheid om ook eens wat van de meer traditioneel levende Aboriginal te zien te krijgen. Voor wie nog nooit in Australixeb geweest is; het contact wat de gemiddelde toerist in Aus heeft met de Aboriginals is doorgaans niet best en blijft beperkt tot confrontaties met dronken, bedelenden, schreeuwende Aboriginals in de stadscentra. Dat zijn echter de sociale outcasts van de communities waar e.e.a. wel normaal functioneert. We zijn dus erg benieuwd wat we gaan aantreffen.
.
Karakter koppie in Barunga.

.
Met grote opluchting kan ik inmiddels mededelen dat Barunga een van de hoogte punten was in mijn 3 maanden in Oz en Jo dacht er hetzelfde over. Het was namelijk erg gezellig mede door het gezelschap van de Nederlanders Femke en Massai en de Duitse motor rijders Andre en Alexandra maar vooral ook was wat we aantroffen een evenwichtige, trotse groep Aboriginals met heel veel leuke lachende en spelende kinderen in een net en zeer opgeruimd dorpje op een mooie plek ergens in de bush. Diverse workshop over bush medicijnen, bush voedsel en voordrachten van traditionele Aboriginal verhalen lichten een tipje van de geheimzinnige sluier die de Aboriginal cultuur omgeeft. Ik heb zelfs mijn eigen Diggeridoo gemaakt, en hij doet het nog ook!
.

Story telling en basket weaving

Morele ondersteuning tijdens het diggeridoo maken. Â
.
Wat natuurlijk niemand geloofd is dat ik met traditioneel speerwerpen, waar ook ongeveer 10 Aboriginals aan mee deden, de beste gooi van de dag had in een veld van 30 deelnemers. Het doel was een papieren kangaroo op ca. 80 meter afstand. De aboriginal speer is anders dan alle andere, hij wordt namelijk op een indirecte manier geworpen met behulp van een woomera, een soort hefboom die je in de achterkant van speer haakt. Hierdoor kan een ervaren jager een speer wel 200 meter ver gooien en ook nog doel raken! Heel vernuftig. Daar waar veel speren tijdens de wedstrijd zwabberend alle kanten op vlogen en de woomera soms verder vloog dan de speer (de bedoeling is dat je de woomera in je hand houdt!) en er een enkeling redelijk in de buurt van het doel kwam (doorgaans niet dichterbij dan ca 20 meter) vloog mijn speer in een strakke lijn op de kangaroo af en miste ik op slechts 2 meter! Een luid OEEE en Ohhhh en luid applaus viel me ten deel. De hoofdprijs was $500,- voor diegene die raak gooide en de finale was de volgende dag maar helaas moesten wij de volgende ochtend vroeg op weg terug naar Darwin. De organisator probeerde me zelfs nog over te halen om te blijven omdat ze ervan overtuigd waren dat ik zou winnen.... Helaas zou ik er dus niet achter komen of het slechts een lucky shot was of dat ik er gewoon aanleg voor had. Desalniettemin erg leuk allemaal.
.

Traditionele beschildering van Aboriginal dansgroep
.

Aboriginal vrouwen dans groep
Terug in Darwin, Owen, een 'bekende' van de reizigers website "Horizonsunlimited" opgezocht want Owen beschikt over ruimte waar de auto gestald kan worden. Jolanda vertrok maandag avond de 15 Juni naar Bali en een paar uur later zou ik het vliegtuig pakken naar Sydney om mijn familie op te zoeken.
Met weemoed laat ik de auto achter op het vliegveld naast de hangaar van Owen's werk. De laatste etappe is aangebroken;Â familie bezoek in Sydney en de transcontinentale trein reis van Sydney naar Perth (4500 km!) met de Indian-Pacific.

groetjes, Noel

Explore Oz week 7 & 8

Week 7 & 8;
Broome, Derby, Broome, Derby, Gibb River Road, Darwin.
In Broome is het warm en vochtig, unseasonal noemen de Aussies het! Dat is het woord dat we dagen lang 10 per dag moeten aanhoren. Katja is inmiddels gearriveerd. Zij is speciaal naar Australixeb gekomen om een lang gekoesterde wens in vervulling te laten gaan, via de Gibb River Road (de Gibb) de Kimberley ontdekken en bereizen! De vooruitzichten zijn echter niet goed. De Gibb is alleen in het droge seizoen begaanbaar en hoewel het droge seizoen normaal in April begint heeft het besloten dit jaar wat rustiger aan te doen en daarom regent het eind Mei nog steeds alsof er nooit een droog seizoen gaat komen. Zoals gezegd; unseasonal! Dat betekend dat het weer onaangenaam is, namelijk heet en plakkerig door de hoge luchtvochtigheid, het regelmatig hard regent wat niet fijn is als je kampeert maar het ergste is dat de Gibb afgesloten is i.v.m. overmatig water en modder, rivieren waar je met de auto door moet die te hoog staan etc. Dus er zit niets anders op dan wachten en steeds weer naar de toeristen info gaan voor de laatste updates. In de veronderstelling dat we in Derby betere info kunnen krijgen, want dichterbij het begin punt van de Gibb, gaan we die kant op. Daar worden alle geruchten uit Broome bevestigd en dat betekend nog minstens 4 dagen wachten.
.
 Catch of the day op de pier in Derby
.
Nu is Derby vergeleken met Broome een saai gat en dus besluiten we de 225km weer terug te rijden naar Broome omdat daar tenminste nog iets te doen is. We hebben de dagen vol gemaakt met niets doen, hetgeen me steeds makkelijker afgaat. Af en toe een beetje prutsen aan de auto maar niet te lang en niet te veel in die hitte. Als de 4 dagen om zijn gaan we weer naar Derby en blijkt de Gibb inderdaad open te zijn. Alleen zijn er een aantal bezienswaardigheden (gorges) die nog steeds gesloten zijn en ook voorlopig niet open gaan, waaronder ook Windjana Gorge, een van de hoogte punten van de Kimberley. Bummer!
Het begin van de illustere Gibb!
Dus na 10 dagen Broome is het dan eindelijk zover dat we verder kunnen. De Gibb is aanvankelijk een beetje gewoontjes maar naarmate we verder naar het oosten rijden wordt de omgeving mooier en spectaculairder. Fraaie plateaus, rode kliffen, heuvels en slingerende rode gravel wegen, De gorges die wel open zijn, zijn zeker de moeite waard hoewel ik steeds geneigd ben het met Karijini te vergelijken en dan wint steeds Karijini! Regelmatig komt de Kimberley echter langszij en dat is een hele prestatie aangezien Karijini het mooiste stukje Australixeb is wat ik tot nu toe heb gezien, mijn vorige trip van 6 maanden, 10 jaar terug meegerekend!
.

Kimeberley; veel rock pools en watervallen.
We hiken wat en klimmen door de gorges, soms behoorlijk pittig en zwemmen in de natuurlijke rock pools, er zijn geen crocs wordt ons verzekerd.
.

En nog meer watervallen
.
De Gibb is nog steeds erg nat en grote delen van de weg zijn blubberig en heel glad. Om niet van de weg te raken moet ik bijna permanent in 4WD rijden, anders sta je zo achterstevoren of erger. Niet zo leuk allemaal maar het hoort erbij.
.

En nog meer rock pools
.
Hoewel we aanvankelijk 14 dagen hadden gepland voor de Kimberley waren we er met een goeie week doorheen omdat veel stukken niet bereikbaar waren en omdat we bijna een week in Broome hebben moeten wachten. In het oostelijk deel van de Kimberley ligt El Questro, een grote cattle ranch annex wild park/camping waar ook de nodige gorges zijn. Een mooie en goed gerunde camping met veel faciliteiten is ons onderkomen voor de laatste paar dagen. Relaxen, wandelen en zwemmen en voor Katja paardrijden door de wildernis.
.
 And another f...ing rock pool met waterval ;)
.
El Questro, biggest plate ever!!

Op de Gibb heb ik een vervelend geluid gehoord in de 4WD aandrijving en ik vermoed dat het de versnellingsbak is. Ik word er een beetje nerveus van en voel dat ik op hete kolen zit. Ik heb niet zoveel tijd meer en Andre moet de auto straks overnemen. Dan moet ie wel in goede staat zijn. Ik wil dus eerder naar Darwin omdat daar alle faciliteiten zijn voor eventuele reparaties en de geplande volgende bestemming Kununurra overslaan. Katja kent Kununurra echter nog niet en wil het terecht niet missen omdat het een leuk dorp is met de nodige bezienswaardigheden en ze Darwin al goed kent omdat ze er 6 maanden heeft gewoond, 10 jaar terug. Omdat El Questro aan de rand van de Kimberley ligt en dus eenvoudig is te bereiken vanuit Kununurra besluiten we om daar uit elkaar te gaan. Ik rij in een ruk naar Darwin en zij volgt haar eigen schema en gaat eerst naar Kununurra.
.

De Aussies zijn gek op zonsondergangen; ze organiseren zelf sunset markets !
.
In Darwin besteed ik veel tijd aan het uitzoeken wat er aan de hand is. Uiteindelijk is het gelukkig niet de versnellingsbak maar is de voor as aan revisie toe, iets dat ik al wist maar wat dus veel erger blijkt te zijn dan ik aanvankelijk dacht. Het goede nieuws is echter dat het geen directe aandacht behoeft en mits verstandig gebruikt, geen problemen hoeft te veroorzaken.
Toch wel spannend met zo'n ouwe car rond rijden, zeker als je een machinisten oor hebt zoals ik en je elk rammeltje en tikje hoort!
En in Darwin komt Jolanda weer aan boord, leuk !

groetjes, Noel

Explore Oz week 6 (geloof ik?)

Week 6;
Exmouth, Paraburdoo, Tom Price, Karijini NP, Indee Station, Eighty Mile Beach, Broome.
.

Als de ontvangst even wat minder is lost Bonny dat zo op!
Exmouth is de plaats waar Jo weer vertrekt. Vreemd idee want het gaat lekker en het is gezellig. Exmouth zelf is niet heel veel aan maar het nabij gelegen Cape Range NP is wel gaaf, dat gaan we eerst nog doen voor ze op de bus stapt terug naar Perth. CRNP is veel baaitjes met helder water. Heel mooi snorkelen en vooral lekker niks doen, beetje in het water hangen, beats the hell out of sitting in the office :)))
.

This is not the office :)
.
Minus 1 reisbuddy ga ik op weg naar Karijini NP, schijnt mooi te zijn. Grappig is dat je steeds dezelfde mensen tegen komt en zo dus eigenlijk al snel het gevoel hebt in een soort los verband met anderen te reizen. Karijini is een heel stuk rijden en ik verkijk me een beetje op de afstand. Als het donker wordt is het zeker nog een uur rijden en dat is niet handig in Oz i.v.m. de kangaroos. Die hebben net als konijnen vrij hardnekkige zelfmoordneigingen bij het zien van auto koplampen. Geeft lelijke deuken. In stop daarom maar in Paraburdoo (!!) , geen camping maar wel een voetbal veld met toiletten waar ik naar toe gestuurd wordt door de pompbediende. Mijn auto staat naast veld op de parkeerplaats. Het is zaterdagavond en dat is dus Footie time. Tegen zevenen is de parkeerplaats vol met Utes, 4WD en allerlei overdreven gepimpte Holdens en Fords. Paraburdoo is een mijnstadje en daar wordt heel veel geld verdiend, hetgeen te zien aan het auto park. Een footie is een partijtje Australian Football ! Rugby is voor watjes en dat is duidelijk te zien aan het verloop van deze wedstrijd. Volgens mij kunnen ze het beter Gras-matten noemen want de ene knokpartij is nog niet over of de volgende vindt al weer plaats en dat gaat niet zachtzinnig. Voluit meppen en zelfs schoppen als de tegenstander al op de grond ligt! Echt vermakelijk !!
.

Australisch gras matten
.
In Tom Price boek ik een toertje naar de locale ijzer erts mijn, is niet veel te zien, vooral stoffig en grote auto's hebben ze daar ook. Op de camping ontmoet ik een NL stel, ze zijn beide rechercheur bij de politie en om die reden mag ik geen namen noemen en foto's plaatsen ;) Ik noem ze daarom maar R en B. De foto van de mijn is afkomstig van R, met dank.
.

Het kan altijd groter
.
Karijini doe ik samen met R&B want alleen hiken in een dergelijke omgeving is niet verstandig. Als ik Karijini in rijd dan vraag ik me nog af wat hier nu zo bijzonder aan is, zie alleen een Afrikaans aandoende savanne. Als we eerste Gorge zien, snap ik het ineens. Dit is heel bizar. De grond is hier als het ware open gebarsten zoals de mud cracks in een droog gevallen meer, maar dan heeeel groot. Als je 50 meter van de rand staat zie je niets en als je een stukje doorloopt dan opent de aarde zich ineens voor je en kijk je in een heel diepe smalle kloof die geheel onder het maaiveld ligt. Sommige kloven zijn wel 100 meter diep. Op sommige plaatsen zijn de kloven wel 100 meter breed en op andere plaatsen zo smal dat je beide wanden aan kunt raken als je er door loopt. Overal staat water en stromen beekjes en het geheel is zo ongelooflijk dat ik gerust kan zeggen dat het met afstand het gaafste is wat ik tot nu in Australixeb heb gezien, inclusief mijn vorige trip, 10 jaar geleden. Het is ontzettend spannend en avontuurlijk om door de smalle kloven te klimmen en klauteren en over de smalle richels te schuifelen om te kijken of je toch maar weer een stukje dieper kunt komen en zien wat er om de bocht is. Echt heel heel bijzonder.
.

Karijini.....zo heb ik nog 100 waarvan een paar hieronder!
.

.

Jean Claude v. D is er niks bij!
.

.

.

.
Maar aan alle fun komt een eind en ik ga verder richting Broome maar dat is een heel eind dus ik hak de reis in 3 stukken. Voor nacht 1 plan ik een overnachting op een Cattle Station. Indee Station ligt precies op een mooie afstand en ik verwacht dat het niet duur is en dat er verder niemand zal zijn dus rustig en vroeg naar bed. Fout. Als ik om half zes in check deelt de dame in kwestie me mede dat het om zes uur Happy Hour is?? OK, ook leuk happy hour in je uppie maar om zes uur komen uit alle hoeken en gaten ineens mensen die ik voorheen niet kon ontdekken, rond reizende bejaarde Australiers, Couleur Locale met baarden, een stel Duitse meiden van de Universiteit van Perth, etc. En zo werd het toch nog gezellig en niet vroeg.
.

Happy Hour op een Cattle Station in the f....ing middle of nowhere.
.
Via een tussenstop in Eighty Mile Beach uiteindelijk in Broome terecht gekomen en wacht nu op Katja terwijl ik wat nuttige dingen aan de auto doe.
Broome is wel leuk, beetje slaperig maar gezellig. De zee heeft hier de neiging om nogal spectaculair heen en weer te schieten tussen eb en vloed. Bij vloed staat het water tot aan het grasveld van de camping waar ik sta en bij eb is het water gewoon helemaal verdwenen! Letterlijk weg, bijna niet meer te zien ! Wil je bij eb langs het water lopen, dan moet je eerst een kilometer of twee lopen voor je water ziet. Het tij is hier standaard al rond de 10 meter en bij springvloed kan het zelfs 15 meter zijn, schijnt een van de grootste tij verschillen ter wereld te zijn! Als je wilt zwemmen moet je er dus op tijd bij zijn, anders heb je pech, dan is de zee weg!
.

Welcome in Tropical Broome, tropische stormen bedoelen ze zeker!
.
groetjes, Noel

Explore Oz week 5

Week 5;
Kalbarri, Monkey Mia, Carnarvon, Coral Bay.
Kalbarri NP was in meerdere opzichten gedenkwaardig. Mooi landschap met imposante kloven van grote geologische waarde. De scenery kan ik wel waarderen, de geologische achtergrond gaat een beetje aan me voorbij. Het park was in een ander opzicht ook gedenkwaardig. Ik heb Jolanda in de afgelopen weken nog niet horen schelden of zich zien opwinden maar in Kalbarri NP was het zover, en Jo was niet de enige. Iedereen, inclusief ondergetekende ging gebukt onder een terreur van tienduizenden vliegen die in je ogen, oren, neus, mond en wat er zo nog meer aan lichaamsopeningen bevliegbaar is, gaan zitten....Om totaal gestoord van te worden. Zonder petje met vliegengaas om het hoofd houd je het daar niet lang vol. Iets wat op meerdere plaatsen aan de west en noord kust van Australixeb geldt.
.

In WA maak je snel nieuwe vrienden
.
Volgende stop, Monkey Mia blijkt een hoog Cariben sfeertje te hebben, palmbomen, zon, azuurblauwe zee, fraaie zonsondergangen en heel veel dolfijnen. Dat is dan ook de hoofd attractie van MM. Al tientallen jaren komen dolfijnen naar MM omdat men ooit eens begonnen is met voeren, d.w.z. afval van gevangen en op het strand schoongemaakte vis in zee te dumpen. Dat is inmiddels uitgegroeid tot een enorme toeristische attractie waarbij men tegenwoordig meer verantwoord te werk gaat en de dolfijnen slecht zeer beperkt voert. Bijzonder om te zien hoe dociel en vriendelijk deze grote beesten zijn en zij ons, langzaam langs het strand zwemmend, net zo gexefnteresseerd en nieuwsgierig gadeslaan als wij hen.
.

Jo voert een visje aan Flipper
.

Pelikanen kunnen genieten van een mooie zonsondergang.
.

Wij ook, en het werd steeds indrukwekkender!
.
Na MM een dagje ge-4x4rd door Perron NP en de auto voor het eerst echt off road gereden in behoorlijk mul zand en over behoorlijke wasborden wegen. Banden spanning op 1.3 bar en gaan. Hij deed het voortreffelijk met de gecombineerde blad / spiraal veren voor en achter, echt iets wat ik straks voor mijn auto thuis ook ga overwegen.
.

Wie bekijkt wie?
.
Carnarvon is een leuk klein stadje maar niet meer dan een overnachtingplek voor ons. En een pleister plaats om de voorraden aan te vullen. Verder naar het noorden wordt alles nog duurder dus voedsel en met name de wijn wordt hier ingeslagen.
Het valt me in z'n algemeenheid op dat alle kleine stadjes op de west kust een bepaalde gezelligheid en atmosfeer uitstralen die ze een heel prettig en vriendelijk karakter geven met leuke boulevards, picknick tafels en palmbomen zodat wanneer je binnen rijdt, je het gevoel krijgt van, "hxe9 wat een leuk stadje". Ik had het me allemaal een stuk kaler en schraler voorgesteld. Ook de woestijn is ander dan ik had gedacht. De centrale outback is veel leger en kaler. Hier noemen ze een stuk land al woestijn als het helemaal begroeid is met groene bosjes.
Coral Bay is een van de high lights aan de west kust, vanwege, (no surprise there) het koraal van het Ningaloo reef! We hebben een gecombineerde duik en snorkel tour geboekt die de moeite waard was. We hebben naast de meest imposante koralen, niet qua kleur maar wel qua afmetingen, ook haaien gezien, en een enorme bull ray (soort sting ray die onder water de afmeting leek te hebben van VW Kever! ) en we hebben gesnorkeld met Manta's, 4 stuks nog wel waarvan de grootste een wingspan had van ca. 4 meter! De foto van de Manta is niet van ons maar wel locaal genomen.
.

Pffff, mooie duik maar de bril zat wel wat strak....
.

Altijd spanned snorkelen in Australie (Tigershark)
.

En de Manta, lieve diertjes ondank de naam Duivels Rog!
.
Volgende stop is Exmouth waar Jolanda vrijdag de 7de Mei weer haar eigen weg zal gaan, richting Melbourne voor nog een paar weken op de oost kust van Australixeb. Jammer, want Jolanda is een makkelijke en prettige reisgenoot. Ik ga dan richting de binnenlanden naar Karijini NP en daarna door naar Broome waar ik op 17 Mei Katja ga ontmoeten voor het volgende grote avontuur, The Kimberley, en daar heb ik erg veel zin in.
groetjes, Noel
?
?
?

Explore Oz week 4

Week 4;

.

Freemantle, Cervantes, Dongara, Geraldton, Kalbarri;

.

Freemantle was aangenaam vertoeven. Een aangenaam klein stadje onder de rook van Perth. De camping was praktisch op het strand en we hebben wederom van de gelegenheid gebruik gemaakt om langs het strand hard te lopen, op blote voeten. Goed voor je voeten volgens Jo maar ook goed voor blarenx85..

.

De eerste stop na Perth is Cervantes, genoemd naar een Amerikaans schip wat daar lang geleden schipbreuk heeft geleden. Dat schipbreuk lijden komt nog een paar keer terug op dit deel van de Australische west kust en dan met name met betrekking tot Nederlandsche Schepen die in de gouden eeuw en kort er na collectief besloten hier op klippen te lopen, waaronder de Zeewyk, de Zuytdorp en de Batavia om er maar een paar te noemen. De Batavia is veruit de bekendste vanwege het bizarre verhaal, maar daarover later meer.

.

Pinnacles Desert, goed voor mooie zonsondergang plaatjes
.

Cervantes is de uitvalsbasis voor de Pinnacles Desert. Een stukje woestijn op een verder met eindeloze groene struiken begroeide kust bezaaid met puntige obeliskachtige rotsen. In het licht van de ondergaande zon goed een fraaie plaatjes. Nabij Cervantes is ook een zout water meertje met Stromatolieten, vermoedelijk de oudste levensvorm op aarde; 3500 miljoen jaar oud en stil going strong!

.

De stromatolieten, een bacterie, heeft in grote mate bijgedragen aan de vorming van de aardse atmosfeer zoals die nu is, ze hebben als eerste levensvorm op aarde een overschot aan CO2 omgezet in O2 en zo de weg vrijgemaakt voor verdere ontwikkeling, met als triest dieptepunt de komst van de homosapiens, die in rap tempo het CO2 gehalte weer omhoog schijnen te willen brengen, maar dat is weer een ander verhaal. De stromatolieten zijn niet zo spectaculair als bijvoorbeeld een kill van leeuwen in Krugerpark en ze zijn ook best wel dociel, zit niet zoveel actie is, maar bijzonder zijn ze wel.Â

.

Stromatolieten, trekken de gemiddelde leeftijd van het leven in west australie aardig omhoog!Â
.

Dongara was niet meer dan een tussenstop waar verder geen bezienswaardigheden waren, behalve dan misschien Jo en ik in de vroege ochtend hardlopend tussen de bejaarden door. Veel van de kleine kust plaatsjes kenmerken zich door een overkill aan rust, ruimte en bejaarden. Vergelijkbaar met de x91snowbirdsx92in Florida. Tot nu toe is Australie een beetje gezapig, niet heel vreemd als de laatste reis ervaring Zuid Amerika is en voor laatste een jaar dwars door Afrika.

.

Het echte Australie moet echter nog komen, iets verder naar het noorden en met name straks de Kimberley, een ruig natuurgebied van 10 x Nederland met 38.000 inwoners. Maar laat ik niet op de zaken vooruit lopen. Eerst nog Geraldton.

Geraldton is een x91grotex92 plaats aan de West kust met wel 20.000 inwoners. Het is een van de grootste kreeft visserij plaatsten ter wereld. Kreeft komt in de west Australische wateren in overvloed voor en wordt ook in overvloed gevangen en over de hele wereld gexebxporteerd. We hebben een rondleiding door een van de grotere co-operaties gehad en voor $20,- zes kreeften gekocht, die we in 2 dagen met zx92n 2en hebben opgegeten. Zes hele kreeften in 2 dagen!! Erg lekker en decadent maar ik kan nu even geen kreeft meer zien.

.

Vanuit Geraldton hebben we ook een trip gemaakt naar de Houtman Abrolhos archipel, een verzameling van 122 koraal eilanden. Op deze eilanden zijn diverse Nederlandse schepen vergaan in de gouden eeuw, waaronder dus de Batavia. Het verhaal van de Batavia is iets te lang om hier enigszins compleet te vertellen maar het is zo triest en bizar dat ik een ieder kan aanbevelen om Wikipedia er even op na te slaan, een stukje vaderlandse geschiedenis.

.

Lobster dinner, lunch en cocktails .....

.

De trip naar de eilanden was per eenmotorige Cesna waar we met zx92n 2en in zaten. De vliegreis was kort, de landing spectaculair op een dirt strip, het uitstappen snel en binnen 5 minuten was het vliegtuig weer vertrokken en stonden Jo en ik op een verlaten, winderig vrijwel onbegroeid ruig eiland, niet heel veel anders dan Texel, maar dan met helemaal niets behalve een baai met geel zand en azuur blauw water.

.

Batavia wreck site, vaderlandse geschiedenis.

.

De afspraak was dat het vliegtuigje ons aan het eind van de middag weer zou ophalen en gelukkig was dat ook zo. Er is namelijk echt helemaal niets op het eiland, zelfs geen water. De dag is opgegaan aan liggern op het strand, schelpen zoeken en wandelen. We hadden snorkel spullen en Jo heeft ook even gesnorkeld maar ik niet, was te lui. Bovendien is het water verder naar het noorden beter geschikt en warmer.

.

Op de terug weg zijn we over de plek gevlogen waar de Batavia op het rif is gelopen en die exacte plek is nog zichtbaar door een kale plek in het koraal rif. De restanten van de Batavia zelf zijn enig jaren geleden geborgen en liggen nu in Freemantle in een museum. Al met al een bijzondere trip met een spectaculaire vlucht in een klein toestel over koraal eilanden en riffen.

.

Piloot speelt met GPS
.

Cesna in de spiegelode
.

Nutteloze Artifarty foto !
.
Thans zijn we in Kalbarri waar we weer een wasje draaien, de terksten voor de blogs typen, een beetje relaxen en ons opmaken voor het volgende deel. Bij Kalbarri ligt het Kalbarri NP waar een paar spectaculaire kloven moeten zijn. We gaan het binnenkort zien!

.

En nog een, door de achterruit van de Cesna op weg terug .

.

.

De Nokia doet het weer overigens en de Satphone die in de tussentijd ook de geest had gegeven is ook weer ok. Over en sluiten.

.

Explore Oz week 3

Week 3;

Ik begin de slag van het vakantie vieren een beetje te pakken te krijgen. Heb al een een paar dagen niet echt onder de auto gelegen of anderszins technisch werk gedaan. Jolanda is gearriveerd en de auto bleek ruim genoeg ook haar en dx92r bagage een plekje te kunnen geven. De auto is uiterst praktisch met het klapdak. Ik betrap mezelf op gedachten dat ik zox92n dak thuis ook wel op mx92n auto zou willen hebben!

.

.

Jo vers uit Jo-Burg

.

.

De eerste 2 dagen hebben we uitrusting en voorraden compleet gemaakt. En er zijn heel wat voorraden en ingredienten ingekocht. Jolanda houdt nogal van lekker koken of eigenlijk van lekker eten en daarvoor moet je dus lekker koken. En het mooie is dat ze met weinig moeite steeds weer iets bijzonders tevoorschijn weet te toveren. Ik ga de komende weken goed opletten en heb al een opschrijfboekje gekocht om e.e.a. vast te leggen. Over een paar weken moet ik het weer even alleen doen.

.

.

eenvoudige lunch JO style

.

.

Donderdag zijn we vertrokken uit Perth richting zuiden, naar Margret River, een van de West Australische wijn gebieden en gezegend met een zeer fraaie omgeving. We hebben voornamelijk gesport en wijn geproefd op twee Wineries en in een bar.

.

.

.

Voyager Winery in Cape Dutch style, afkomstig uit Zuid Afrika!

.

.

Zo groot is de Toyota helemaal niet hoor!

.

.

De trip naar MR was voor mij ook een beetje een shake down van de auto, om een beetje vertrouwen te krijgen. Ik heb de afgelopen dagen allemaal bonnetjes gevonden van de auto de aangeven dat de motor en versnelingsbak minder dan 100.000 km terug volledig zijn gereviseerd. Dat is goed nieuws. Het blijft een oude auto maar de geheimen ontrafelen zich langzaam en nog even en ik ben vertrouwd met Digger en weet precies wat ik aan hem heb!

.

.

.

De obligate surfer in Margret River

.

.

Thans weer terug in Perth, of eigernlijk Freemantle op een camping aan het strand met een pelikanen kolonie als buren.

.

.

Slik!!!!!!!!!. M'n ogen waren weer groter dan m'n maag, of was het andersom.

.

.

De afgelopen dagen was het weer iets minder maar vandaag was het top. Morgen trekken we door richting Lancelin en naar het noorden toe wordt het warmer en droger J

En finally, m'n mobiele telefoon doet het niet meer maar ik heb de SIM in m'n satelliet telefoon gedaan die ook als GSM functioneert. Alleen SMSen is een beetje lastig met dat ding.